در دنیای پیچیده و به هم پیوسته امروز، دانش و فهم اصطلاحات بازرگانی و گمرکی و به‌طور کلی اصطلاحات بازرگانی خارجی بیش از پیش اهمیت یافته است. این اصطلاحات، که در معاملات تجاری، گمرکی و بازرگانی خارجی به کار می‌روند و بخش مهمی از لیست اصطلاحات بازرگانی را تشکیل می‌دهند، زبان مشترکی را برای تاجران و کسب‌وکارها در سراسر جهان فراهم می‌آورند. درک این اصطلاحات نه تنها برای انجام موفقیت‌آمیز معاملات لازم است، بلکه در شفاف‌سازی تعهدات و مسئولیت‌های طرفین معامله نیز نقش بسزایی دارد.

یکی از مهم‌ترین مجموعه‌های اصطلاحات در این زمینه، “اینکوترمز” است که توسط اتاق بازرگانی بین‌المللی تدوین شده و شامل قواعدی استاندارد برای تفسیر شرایط تجاری در چارچوب اصطلاحات بازرگانی خارجی است. این اصطلاحات به تجار کمک می‌کنند تا با دقت بیشتری مرزهای مسئولیت‌های خود را در زمینه حمل‌ونقل و هزینه‌های مرتبط مشخص کنند. استفاده از خدماتی مانند شارژ علی پی یا انجام حواله یوان علی پی از جمله موارد رایج در تجارت بین‌المللی و کاربرد عملی اصطلاحات بازرگانی و گمرکی محسوب می‌شود.

برای کسب‌وکارهایی که به دنبال گسترش دامنه فعالیت‌های خود در عرصه بین‌الملل هستند، فهم عمیق از این مفاهیم و تسلط بر اصطلاحات تجارت بین‌المللی امری ضروری است. آشنایی با “اصطلاحات رایج در بازرگانی” می‌تواند به عنوان یک سپر دفاعی در برابر اشتباهات مکرر و گران‌قیمت عمل کند، و در عین حال، تضمین‌کننده سرعت و دقت در انجام تراکنش‌های مالی و تجاری در بستر بازرگانی خارجی باشد.

[ux_image id=”4145″ height=”100%” margin=”0px 0px 0px 0px”]

qty در تجارت چیست؟

در تجارت، “qty” مخفف کلمه “quantity” است که به معنی تعداد یا مقدار کالا می‌باشد. این اصطلاح معمولاً برای مشخص کردن مقدار یک محصول در فاکتورها، سفارشات یا قراردادهای تجاری استفاده می‌شود. به عنوان مثال، در فاکتورها یا برچسب‌های محصولات، مقدار کالا با qty نشان داده می‌شود. در فرآیندهای بازرگانی، داشتن اطلاعات دقیق درباره qty کالا از اهمیت زیادی برخوردار است، چرا که بر روی هزینه‌ها، حمل و نقل، و شرایط پرداخت تأثیر می‌گذارد. همچنین، آشنایی با اصطلاحات بازرگانی می‌تواند در مدیریت بهتر فرآیندهای تجاری و محاسبه qty مؤثر باشد. امیدارم معنی qty در تجارت برایتان روشن شده باشد.

تعریف کوتاه qty در تجارت

«Qty» مخفف Quantity به معنی تعداد یا مقدار کالا در تجارت است و معمولاً در فاکتور، سفارش خرید و اسناد بازرگانی برای مشخص کردن تعداد محصولات استفاده می‌شود.

انواع اصطلاحات بازرگانی 

در دنیای تجارت و بازرگانی، آشنایی با اصطلاحات رایج بسیار حیاتی است. این اصطلاحات به ارتباطات و تفاهم بهتر بین طرفین کمک می‌کنند. برای مثال، «سرمایه در گردش» به منابع مالی اشاره دارد که برای اداره روزمره فعالیت‌های یک شرکت استفاده می‌شوند. در ادامه با مهمترین و رایج ترین اصطلاحات بازرگانی آشنا می شویم:  

1-تحویل به شرکت حمل‌کننده در مبدا (FCA: Free Carrier) 

اصطلاح «تحویل به شرکت حمل‌کننده در مبدا» یا (Free Carrier) مخفف آن (FCA) یکی از اصطلاحات بازرگانی بین‌المللی (اینکوترمز) است که در قراردادهای خرید و فروش بین‌المللی کاربرد دارد. طبق این شرط، فروشنده موظف است کالاها را تحویل شرکت حمل‌کننده‌ای دهد که توسط خریدار انتخاب شده است، در مکانی که مورد توافق طرفین قرار گرفته است. این تحویل می‌تواند در محل کارخانه، انبار فروشنده، یا هر مکان دیگری باشد. پس از تحویل کالا به حمل‌کننده، ریسک‌ها و مسئولیت‌های مربوط به کالا از فروشنده به خریدار منتقل می‌شود. FCA برای تمامی انواع حمل‌ونقل (زمینی، هوایی، دریایی) قابل استفاده است و به خریدار امکان می‌دهد کنترل بیشتری بر فرایند حمل‌ونقل داشته باشد.

2-تحویل کالا در نقطه عزیمت در مبدا (محل کار) (EXW: Ex Works)

اصطلاح «تحویل کالا در نقطه عزیمت در مبدا (محل کار)» معروف به (Ex Works) مخفف آن (EXW)، یکی از شرایط تجارت بین‌المللی در قوانین اینکوترمز است. تحت این شرط، فروشنده تعهد می‌دهد که کالا را در محل خود (مانند کارخانه، انبار یا دفتر) در دسترس خریدار قرار دهد. خریدار مسئولیت بارگیری کالاها، هزینه‌های حمل و تمام ریسک‌های مربوط به انتقال کالاها از محل فروشنده را بر عهده دارد. این شرط از فروشنده کمترین مسئولیت را می‌طلبد و تمامی مسئولیت‌ها و ریسک‌ها را بر دوش خریدار می‌گذارد. EXW برای خریدارانی مناسب است که توانایی کنترل کامل فرآیندهای لجستیکی و حمل‌و‌نقل را دارند و می‌خواهند کنترل کامل بر کل فرآیند از مبدا تا مقصد نهایی داشته باشند. این اصطلاح در تمام انواع حمل‌ونقل قابل استفاده است.

3-تحویل کالا به خریدار، بدون پرداخت کرایه حمل در مبدا (Incoterms F)

اصطلاح «تحویل کالا به خریدار، بدون پرداخت کرایه حمل در مبدا» از اصطلاحات گروه F در اینکوترمز است که شامل سه شرط (FCA: Free Carrier)، (FAS: Free Alongside Ship) و (ّFOB: Free on Board) می‌شود. این شرایط تجاری بین‌المللی به شکلی طراحی شده‌اند که فروشنده کالاها را در محل مورد توافق تحویل می‌دهد و خریدار مسئولیت و هزینه‌های حمل و نقل بعدی را بر عهده می‌گیرد.

4-تحویل کالا در کنار کشتی در مبدا (FAS: Free Alongside Ship)

اصطلاح «تحویل کالا در کنار کشتی در مبدا» FAS یا “Free Alongside Ship” یکی از اصطلاحات اینکوترمز است که در قراردادهای بین‌المللی حمل و نقل کالا استفاده می‌شود. طبق این شرط، فروشنده موظف است کالا را در کنار کشتی در بندر مبدا قرار دهد. این به این معناست که فروشنده مسئولیت انتقال کالا به نقطه‌ای کنار کشتی را برعهده دارد. از آن نقطه به بعد، هزینه‌ها و ریسک‌های مربوط به بارگیری کالا بر عهده خریدار است. 

به عبارت دیگر، در شرط FAS، فروشنده موظف است کالا را به دستگاه حمل‌ونقل (مانند کامیون، قایق و …) در کنار کشتی در بندر مبدا تحویل دهد. از آنجا به بعد، هزینه‌ها و مسئولیت‌های مربوط به بارگیری و حمل کالا به مقصد نهایی توسط خریدار انجام می‌شود. این اصطلاح بیشتر در معاملاتی که کشتی به عنوان وسیله حمل انتخاب می‌شود، استفاده می‌شود.

5-تحویل کالا در عرشه کشتی در مبدا (FOB: FREE on Board)

اصطلاح «تحویل کالا در عرشه کشتی در مبدا» FOB یا “Free on Board” یکی از اصطلاحات مهم در اینکوترمز است که در قراردادهای بین‌المللی حمل و نقل کالا به کار می‌رود. طبق این شرط، فروشنده موظف است کالا را روی عرشه کشتی در بندر مبدا بارگیری کند. به عبارت دیگر، هنگامی که کالا روی عرشه کشتی قرار می‌گیرد، مسئولیت و ریسک‌های مربوط به کالا از سوی فروشنده به خریدار منتقل می‌شود.

در این شرایط، فروشنده مسئول هزینه‌های بارگیری و صرفه‌جویی در فرایند بارگیری کالا در بندر مبدا است. از سوی دیگر، بارگیری و هزینه‌های حمل و نقل بعدی به عهده خریدار است. بنابراین، پس از بارگیری، هزینه‌ها و مسئولیت‌های مربوط به کالا تا رسیدن به مقصد نهایی توسط خریدار اداره می‌شود.

6-هزینه حمل و نقل (CFR: Cost and Freight)

اصطلاح «هزینه حمل و نقل» CFR یا “Cost and Freight” یکی دیگر از اصطلاحات معروف اینکوترمز است که در معاملات بین‌المللی حمل و نقل کالا به کار می‌رود. در این شرط، فروشنده موظف است هزینه حمل و نقل کالا را تا بندر مقصد پرداخت کند. به عبارت دیگر، فروشنده مسئولیت حمل و نقل کالا تا رسیدن به بندر مقصد و پرداخت هزینه‌های مربوط به آن را بر عهده دارد.این شرط معمولاً در معاملاتی استفاده می‌شود که حمل و نقل کالا از طریق دریا انجام می‌شود.در دنیای بازرگانی، حواله یوان بدون کارمزد می‌تواند یکی از راهکارهای مهم و اقتصادی برای کاهش هزینه‌های انتقال مالی باشد

7-هزینه، بیمه، حمل و نقل (CIF: Cost, Insurance, and Freight)

اصطلاح «هزینه، بیمه، حمل و نقل» CIF یا “Cost, Insurance, and Freight” یکی دیگر از اصطلاحات مهم در اینکوترمز است که در معاملات بین‌المللی حمل و نقل کالا به کار می‌رود. در این شرط، فروشنده موظف است هزینه حمل و نقل کالا تا بندر مقصد را پرداخت کند و همچنین برای کالا بیمه‌ی حمل و نقل را نیز تامین کند.

به عبارت دیگر، فروشنده مسئولیت حمل و نقل کالا تا رسیدن به بندر مقصد، پرداخت هزینه‌های مربوط به حمل و نقل، و بیمه کالا را بر عهده دارد. بنابراین، پس از بارگیری، هزینه‌ها و مسئولیت‌های مربوط به کالا تا رسیدن به مقصد نهایی توسط خریدار اداره می‌شود.این اصطلاح معمولاً در معاملاتی استفاده می‌شود که حمل و نقل کالا از طریق دریا انجام می‌شود، و می‌تواند به عنوان یک ابزار موثر برای تأمین بیمه و هزینه‌های حمل و نقل در معاملات بین‌المللی باشد.

8-هزینه حمل تا (CPT: Carriage Paid To)

اصطلاح «هزینه حمل تا» CPT یا “Carriage Paid To” یکی دیگر از اصطلاحات معروف در اینکوترمز است که در قراردادهای بین‌المللی حمل و نقل کالا به کار می‌رود. طبق این شرط، فروشنده موظف است هزینه حمل و نقل کالا تا مقصد نهایی را پرداخت کند. به عبارت دیگر، فروشنده مسئولیت حمل و نقل کالا تا رسیدن به مقصد نهایی و پرداخت هزینه‌های مربوط به آن را بر عهده دارد.بنابراین، پس از تحویل کالا به حمل‌ونقل، هزینه‌ها و مسئولیت‌های مربوط به کالا تا رسیدن به مقصد نهایی توسط خریدار اداره می‌شود.این شرط معمولاً در معاملاتی استفاده می‌شود که حمل و نقل کالا از طریق هر نوع وسیله حمل‌ونقل (مانند خودرو، قطار، هواپیما و …) صورت می‌گیرد.

 9-هزینه حمل و بیمه تا مقصد (CPT: Carriage Paid To)

اصطلاح «هزینه حمل و بیمه تا مقصد» CIP یا “Carriage and Insurance Paid To” نیز یکی از اصطلاحات معروف در اینکوترمز است که در معاملات بین‌المللی حمل و نقل کالا به کار می‌رود. طبق این شرط، فروشنده موظف است هزینه حمل و نقل کالا تا مقصد نهایی را پرداخت کند و همچنین برای کالا بیمه حمل و نقل را نیز تامین کند. به عبارت دیگر، فروشنده مسئولیت حمل و نقل کالا تا رسیدن به مقصد نهایی و پرداخت هزینه‌های مربوط به حمل و نقل و بیمه کالا را بر عهده دارد. بنابراین، پس از تحویل کالا به حمل‌ونقل، هزینه‌ها و مسئولیت‌های مربوط به کالا تا رسیدن به مقصد نهایی توسط خریدار اداره می‌شود. این اصطلاح معمولاً در معاملاتی استفاده می‌شود که حمل و نقل کالا از طریق هر نوع وسیله حمل‌ونقل (مانند خودرو، قطار، هواپیما و …) صورت می‌گیرد.

10-تحویل در محل (DAP: Delivered at Place)

اصطلاح «تحویل در محل» DAP یا “Delivered at Place” یکی از اصطلاحات است که در اینکوترمز برای تعیین شرایط تحویل کالا در معاملات بین‌المللی استفاده می‌شود. طبق این شرط، فروشنده موظف است کالا را در محل مشخص شده توسط خریدار تحویل دهد. این محل ممکن است در داخل یک بندر، انبار، یا مکان دیگری باشد که توسط خریدار مشخص شده است.در این شرایط، هزینه حمل و نقل کالا تا رسیدن به محل مشخص شده بر عهده فروشنده است.این اصطلاح به خریدار اجازه می‌دهد تا مکان تحویل را مشخص کند و کنترل بیشتری بر روند حمل و نقل کالا داشته باشد. 

11-تحویل در محل تخلیه شده (DPU: Delivered at Place Unloaded)

اصطلاح «تحویل در محل تخلیه شده» (Delivered at Place Unloaded) یا مخفف آن DPU یکی از اصطلاحات تجاری بین‌المللی اینکوترمز است که توسط اتاق بازرگانی بین‌المللی تعریف شده است. در این شرط، فروشنده مسئولیت حمل کالا را تا مقصد نهایی بر عهده دارد و همچنین باید هزینه‌های بارگیری کالا پس از رسیدن به مقصد را نیز پرداخت کند. این به این معناست که فروشنده باید کالا را در محل تعیین‌شده توسط خریدار و در حالت تخلیه‌شده تحویل دهد. مسئولیت‌ها، خطرات و هزینه‌ها تا زمانی که کالا کاملاً تخلیه شده و آماده تحویل باشد، بر عهده فروشنده است. این شرط می‌تواند برای انواع حمل و نقل‌ها، از جمله حمل دریایی، هوایی و زمینی استفاده شود و انعطاف‌پذیری بالایی را برای خریدار فراهم می‌کند تا تحویل کالا را در مکان دقیق مورد نظر خود دریافت کند.

12-تحویل با گمرک پرداخت شده (DDP: Delivered Duty Paid)

اصطلاح «تحویل با گمرک پرداخت شده» ( Delivered Duty Paid) مخفف آن (DDP)، یکی از شرایط تجاری بین‌المللی اینکوترمز است که در آن فروشنده بیشترین مسئولیت را در قرارداد حمل و نقل بین‌المللی بر عهده دارد. در این شرط، فروشنده متعهد می‌شود که کالا را تا محل مورد نظر خریدار تحویل دهد و تمامی هزینه‌ها از جمله حمل، بیمه و هزینه‌های گمرکی را پرداخت کند. این بدان معناست که فروشنده باید کالا را در مقصد نهایی و در حالت قابل استفاده به خریدار تحویل دهد و تمامی تعهدات گمرکی و مالیات‌های وارداتی را نیز بر عهده بگیرد. این شرط بیشترین ریسک و مسئولیت را به فروشنده محول می‌کند و خریدار تنها پس از تحویل کالا در محل تعیین‌شده مسئولیت‌ها و ریسک‌ها را بر عهده می‌گیرد. 

13-تحویل با گمرک پرداخت نشده (DDU: Delivered Duty Unpaid)

اصطلاح «تحویل با گمرک پرداخت نشده» (Delivered Duty Unpaid) مخفف آن (DDU)،یکی دیگر از شرایط تجاری بین‌المللی اینکوترمز است. در شرط DDU، فروشنده مسئولیت حمل کالا را تا محل مورد نظر خریدار در کشور مقصد بر عهده دارد، اما هزینه‌های گمرکی (شامل تعرفه‌ها، مالیات‌ها و سایر هزینه‌های وارداتی) بر عهده خریدار است. فروشنده باید کالا را در محل مورد توافق تحویل دهد و تمام ریسک‌ها و هزینه‌های مربوط به حمل و نقل تا آن نقطه را بر عهده بگیرد. این شرط به خریدار اجازه می‌دهد که در فرآیندهای گمرکی کشور خود مستقیماً دخیل باشد، که می‌تواند منجر به کنترل بهتر و هزینه‌های کمتری نسبت به پرداخت گمرک توسط فروشنده شود.

14-تحویل در ترمینال (DAT: Delivered At Terminal)

اصطلاح «تحویل در ترمینال» (Delivered At Terminal) مخفف آن DAT، که در آخرین ویرایش اصطلاحات تجاری بین‌المللی اینکوترمز به تغییر نام داده است، شرطی بود که تحت آن فروشنده موظف بود کالا را در ترمینال حمل و نقل مقصد (مانند بندر یا فرودگاه) تحویل دهد. در این شرط، فروشنده مسئولیت تمام هزینه‌ها و ریسک‌های حمل کالا تا ترمینال مقصد را بر عهده می‌گرفت، اما پس از تخلیه کالا در ترمینال، مسئولیت به خریدار منتقل می‌شد.در شرایط DAT، فروشنده باید کالا را تا ترمینال مشخص‌شده برساند، آن را تخلیه کند و به طور رسمی تحویل دهد. پس از تحویل، تمام هزینه‌ها و ریسک‌های بعدی، از جمله هزینه‌های بارگیری بر روی وسیله حمل داخلی، به عهده خریدار می‌افتد.

15-تحویل کالا روی کامیون (F.O.T: Free on Truck) 

اصطلاح «تحویل کالا روی کامیون» (Free on Truck) مخفف آن F.O.T یکی از شرایط تحویل کالا در تجارت است که بیشتر در معاملات داخلی یا منطقه‌ای استفاده می‌شود و نه به صورت بین‌المللی. تحت این شرط، فروشنده مسئولیت دارد که کالا را روی کامیون یا وسیله نقلیه‌ای که خریدار تعیین می‌کند، بارگیری کند. پس از آن، تمامی هزینه‌ها و ریسک‌های مربوط به حمل کالا به مقصد نهایی به عهده خریدار خواهد بود.در شرایط F.O.T، فروشنده کالاها را در محل مورد توافق، معمولاً انبار یا کارخانه خود، بدون هزینه اضافی برای خریدار، روی وسیله نقلیه بارگیری می‌کند. این اصطلاح نشان دهنده این است که کالاها “آزاد” (free) برای بارگیری و حمل توسط خریدار هستند.

16-کانتینر اختصاصی (FCL: Full Container Load) 

اصطلاح «کانتینر اختصاصی (دربست)» (Full Container Load) مخفف آن (FCL) یکی از اصطلاحات رایج در حمل و نقل دریایی است که به معنای استفاده از یک کانتینر کامل توسط یک شخص برای حمل کالاهای خود است. در این حالت، تمام فضای کانتینر توسط کالاهای یک فرستنده پر می‌شود و از زمان بارگیری تا تخلیه، کانتینر اختصاصی به او است.این روش حمل و نقل برای محموله‌هایی مناسب است که کافی هستند تا یک کانتینر کامل را پر کنند یا وقتی که فرستنده تمایل دارد از تمام فضای کانتینر برای جلوگیری از آسیب‌دیدگی کالا در طی حمل استفاده کند.

17-کانتینر اشتراکی (LCL: Less than Container Load)

اصطلاح «کانتینر اشتراکی» (Less than Container Load) مخفف آن (LCL) یک روش حمل و نقل دریایی است که در آن محموله‌های کوچک‌تر که به تنهایی نمی‌توانند یک کانتینر کامل را پر کنند، با هم ترکیب و در یک کانتینر مشترک حمل می‌شوند. این روش برای صادرکنندگان و واردکنندگانی مناسب است که مقدار کالای کمتری دارند و می‌خواهند هزینه‌های حمل و نقل را با استفاده از فضای اضافی کانتینر که دیگران اجاره کرده‌اند، به اشتراک بگذارند.در LCL، هر فرستنده تنها برای فضایی که کالاهای او اشغال می‌کنند هزینه می‌پردازد. کالاها در مبدأ توسط شرکت حمل و نقل تجمیع شده و در یک کانتینر قرار می‌گیرند و پس از رسیدن به مقصد، این کالاها از هم جدا شده و به مقاصد نهایی مختلف تحویل داده می‌شوند.

18-خسارت دیرکرد در تخلیه (Demurrage)

اصطلاح «خسارت دیرکرد در تخلیه» Demurrage یک واژه مهم در صنعت حمل و نقل است که به هزینه‌ای اطلاق می‌شود که به شرکت‌ها یا افراد تحمیل می‌گردد زمانی که کانتینرها یا کالاهای آن‌ها بیش از مدت زمان تعیین‌شده در قرارداد در ترمینال یا بندر باقی بمانند. این هزینه به عنوان جریمه دیرکرد عودت کانتینر تعیین می‌شود و هدف آن جلوگیری از اشغال طولانی‌مدت فضا در ترمینال‌ها و تسهیل چرخه بازگشت کانتینرها به چرخه استفاده است.

زمانی که کانتینر در بندر یا ترمینال تخلیه می‌شود، معمولاً یک دوره “آزاد” (free time) وجود دارد که طی آن شرکت‌ها می‌توانند کانتینرها را بدون پرداخت هزینه اضافی بازگردانند. اگر کانتینرها پس از این دوره آزاد برگردانده نشوند، هزینه Demurrage شروع به انباشته شدن می‌کند. این هزینه می‌تواند به سرعت افزایش یابد و بر  هزینه‌های کلی حمل و نقل تاثیر منفی بگذارد.

19-تاریخ تقریبی تحویل کالا (ETD: Estimated Time of Delivery)

اصطلاح «تاریخ تقریبی تحویل کالا» “Estimated Time of Delivery” مخفف آن (ETD)، یک مفهوم کلیدی در صنعت حمل و نقل و لجستیک است. این عبارت به تاریخ و زمانی اشاره دارد که انتظار می‌رود کالا یا محموله به مقصد نهایی برسد. ETD معمولاً توسط شرکت‌های حمل و نقل ارائه می‌شود و به عنوان یک برآورد محسوب می‌شود که بر اساس شرایط حمل و نقل فعلی، مسافت‌ها، و سایر عوامل موثر مانند شرایط آب و هوایی، تاخیرهای گمرکی و زمان ترانزیت تعیین می‌شود.ETD برای برنامه‌ریزی‌های تجاری و لجستیکی بسیار مهم است، زیرا به تجار این امکان را می‌دهد که تدارکات لازم را برای دریافت کالاها، تخصیص منابع برای تخلیه و پردازش کالاها در زمان رسیدن، و هماهنگی‌های بعدی با مشتریان برای تحویل نهایی برنامه‌ریزی کنند. 

20-تاریخ تحویل (Delivery Date)

اصطلاح «تاریخ تحویل» “Delivery Date” در زمینه‌های تجاری و لجستیکی به تاریخی اشاره دارد که محصولات یا کالاها قرار است به دست مشتری یا دریافت کننده نهایی برسند. این تاریخ نقطه نهایی زمان‌بندی حمل و نقل است و به عنوان یک تعهد برای فروشنده عمل می‌کند تا کالاها را در زمان مشخص شده تحویل دهد. تاریخ تحویل می‌تواند بر اساس توافقات قراردادی بین خریدار و فروشنده تعیین شود و اغلب شامل مواردی می‌شود که خریدار برای دریافت کالاها به آنها نیاز دارد، مانند رویدادهای ویژه، فروش‌های فصلی، یا آمادگی برای یک پروژه تولیدی. در مواقعی که کالاها برای فرآیندهای بعدی مانند تولید یا فروش مورد نیاز هستند، تاریخ تحویل بسیار حیاتی است و تأخیر در آن می‌تواند تبعات زنجیره‌ای ایجاد کند که به تأخیر افتادن پروژه‌ها و از دست دادن درآمد منجر شود.

21-تاریخ ورود (Date of Arrival)

اصطلاح «تاریخ ورود» “Date of Arrival”، به تاریخی اشاره دارد که محموله، کالا، یا وسیله حمل‌ونقل مورد نظر قرار است به مقصد نهایی یا نقطه تعیین شده وارد شود. این تاریخ در صنعت حمل و نقل بین‌المللی و داخلی بسیار مهم است، زیرا به عنوان پایه‌ای برای برنامه‌ریزی و هماهنگی فعالیت‌های مرتبط با ترخیص، تخلیه، و پردازش بیشتر کالاها عمل می‌کند. تاریخ ورود معمولاً در قراردادهای حمل و نقل تعیین می‌شود و می‌تواند بر اساس برنامه‌های حمل‌ونقل، شرایط جوی، و دیگر عوامل محیطی و فنی که ممکن است بر زمان‌بندی تأثیر بگذارند، تعدیل شود.

22-تخلیه کالا در اسکله (Unload the goods on the jetty)

عبارت “Unload the goods on the jetty” به معنی تخلیه کالا در اسکله، به فرآیند تخلیه کالاها از یک وسیله حمل و نقل، مانند کشتی یا قایق، در اسکله اشاره دارد. اسکله، که معمولاً سازه‌ای باریک و طویل است که در آب قرار دارد و به ساحل متصل می‌شود، به عنوان نقطه تماس بین حمل و نقل دریایی و زمینی عمل می‌کند. این فرآیند حیاتی برای تجارت‌هایی است که کالاها را از طریق دریا وارد یا صادر می‌کنند. در هنگام تخلیه کالاها در اسکله، لازم است که اقدامات ایمنی و هماهنگی‌های لازم برای جلوگیری از آسیب دیدن کالاها و تضمین ایمنی کارکنان رعایت شود. این شامل استفاده از تجهیزات مناسب مانند جرثقیل‌ها، چرخ‌دستی‌ها و دیگر تجهیزات باربری برای جابجایی کالاها از کشتی به اسکله و سپس به وسایل حمل و نقل زمینی می‌شود. 

23-تخلیه کالا از واگن (Unload the goods on wagons)

عبارت “Unload the goods on wagons” به معنی تخلیه کالا از واگن، فرآیند تخلیه کالاها از واگن‌های قطار در ایستگاه‌ها یا محوطه‌های باربری اشاره دارد. در طول فرآیند تخلیه، تجهیزات مخصوصی مانند جرثقیل‌ها، فورک‌لیفت‌ها و سایر وسایل باربری برای جابجایی ایمن و کارآمد کالاها از داخل واگن‌ها به پلت‌فرم‌ها یا مستقیماً به وسایل نقلیه‌ی بعدی استفاده می‌شود. این کار به نیروی انسانی ماهر و تجهیزات مناسب نیاز دارد تا اطمینان حاصل شود که کالاها به درستی و بدون آسیب دیدگی منتقل می‌شوند. از آنجا که واگن‌های قطار می‌توانند حجم زیادی از کالاها را در خود جای دهند، تخلیه آن‌ها ممکن است نیاز به برنامه‌ریزی و زمان‌بندی دقیق داشته باشد تا تأخیر در حمل‌ونقل بعدی و ازدحام در ایستگاه‌ها یا محوطه‌های باربری ایجاد نشود.

24-تخلیه کالا از کشتی (Discharge the goods from steamer)

عبارت “Discharge the goods from steamer” به معنی تخلیه کالا از کشتی، فرآیند تخلیه کالاها از یک کشتی بخار یا کشتی حمل و نقل در بندر اشاره دارد. این فرآیند یکی از مراحل حیاتی در زنجیره تأمین است که شامل برداشتن بار از کشتی و انتقال آن به ترمینال بندر، انبار، یا وسایل نقلیه برای حمل بیشتر می‌شود. تخلیه کالا از کشتی‌ها معمولاً به وسیله تجهیزات سنگین مانند جرثقیل‌های بندری، که قادر به بلند کردن و جابجایی بارهای سنگین و حجیم هستند، انجام می‌شود.این فرآیند نیاز به برنامه‌ریزی دقیق دارد، زیرا تاخیر در تخلیه می‌تواند باعث ایجاد زنجیره‌ای از تاخیرات در سایر عملیات بندری شود. علاوه بر این، برخی از کالاها ممکن است نیاز به شرایط خاصی داشته باشند، مانند تخلیه فوری یا دمای کنترل‌شده، که باید در طول فرایند تخلیه رعایت شوند

25-اصطلاح مالیات بر ارزش افزوده (VAT: Value Added Tax)

اصطلاح مالیات بر ارزش افزوده (Value Added Tax) مخفف آن (VAT)، نوعی مالیات غیرمستقیم است که بر ارزش افزوده‌ای که در هر مرحله از تولید و توزیع کالا یا خدمات به آن اضافه می‌شود، اعمال می‌گردد. این مالیات در بسیاری از کشورها به عنوان یکی از منابع اصلی درآمد دولت‌ها شناخته می‌شود و به تامین بودجه برای خدمات عمومی کمک می‌کند. در سیستم VAT، فروشندگان در هر مرحله از زنجیره تولید و توزیع مسئول جمع‌آوری مالیات از مشتری و پرداخت آن به دولت هستند. مالیات بر ارزش افزوده بر اساس تفاوت بین مالیات دریافتی بر فروش‌ها و مالیات پرداختی بر خریدها محاسبه می‌شود. این بدین معناست که مالیات فقط بر روی “ارزش افزوده” در هر مرحله از فرآیند اقتصادی اعمال می‌شود.

26-حداقل تعداد سفارش (MOQ: Minimum Order Quantity)

اصطلاح حداقل تعداد سفارش (Minimum Order Quantity) مخفف آن (MOQ)، به کمترین میزانی از کالا یا محصول اشاره دارد که یک خریدار باید برای تکمیل سفارش خود خریداری کند. این مفهوم در صنایع مختلف برای کمک به تولیدکنندگان در مدیریت هزینه‌های تولید و حفظ سودآوری استفاده می‌شود. تعیین یک MOQ اغلب به دلایل مختلفی انجام می‌شود، از جمله کاهش هزینه‌های تولید ناشی از تولید دسته‌های کوچک‌تر، کاهش هزینه‌های نگهداری موجودی، و بهبود کارایی لجستیک. حداقل تعداد سفارش می‌تواند برای شرکت‌هایی که به دنبال کاهش ریسک‌های مالی هستند مفید باشد، زیرا با تضمین خرید حداقلی، تولیدکننده می‌تواند اطمینان حاصل کند که سرمایه‌گذاری‌های خود در تولید، بسته‌بندی، و حمل و نقل به صورت مؤثری بازیابی می‌شوند.

27-کنترل کیفیت (QC: Quality Control)

اصطلاح کنترل کیفیت (Quality Control) مخفف آن (QC)، فرآیندی است که در آن کیفیت محصولات یا خدمات در طول تولید بررسی و تضمین می‌شود تا مطمئن شویم که محصولات نهایی با استانداردها و مشخصات مورد نیاز مطابقت دارند. این فرآیند شامل یک سری فعالیت‌های بازرسی، آزمایش و دیگر تکنیک‌های ارزیابی است که به منظور شناسایی و حل مشکلات کیفیتی در مراحل مختلف تولید انجام می‌شود.

کنترل کیفیت به دو شکل عمده انجام می‌گیرد:

1. کنترل کیفیت پیشگیرانه: تمرکز بر روی طراحی فرآیندها و سیستم‌ها به گونه‌ای که از بروز اشتباهات در ابتدا جلوگیری شود. این شامل تحلیل فرآیندهای تولیدی و مشخص کردن نقاط کلیدی که نیاز به نظارت دارند، می‌باشد.

   

2. کنترل کیفیت واکنشی: تمرکز بر روی شناسایی و حل مشکلات کیفیت پس از بروز آن‌ها. این می‌تواند شامل بازرسی‌ها و آزمایش‌های نمونه محصولات در حین و پس از تولید باشد تا اطمینان حاصل شود که محصولات نهایی با استانداردها و مشخصات تعیین شده مطابقت دارند.

اجرای یک برنامه کنترل کیفیت موثر نه تنها به حفظ استانداردهای بالای کیفیت کمک می‌کند، بلکه می‌تواند به کاهش هزینه‌ها کمک کند، زیرا با کاهش ضایعات و نیاز به تولید مجدد، بهره‌وری تولید نیز افزایش می‌یابد. 

28-کالاهای موجود در محوطه گمرک (Goods lying in the customers premises)

عبارت “Goods lying in the customers premises” به معنای کالاهایی است که در انتظار ترخیص و یا تایید نهایی توسط گمرک در محوطه یا انبارهای گمرک نگهداری می‌شوند. این شرایط معمولاً در مواقعی رخ می‌دهد که کالاها باید تحت بازرسی‌های گمرکی قرار گیرند، منتظر انجام فرآیندهای مربوط به واردات یا صادرات باشند، یا به دلیل مسائلی مانند عدم پرداخت تعرفه‌ها یا مشکلات مدارک در گمرک معطل شده‌اند.

کالاهای موجود در محوطه گمرک می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

1. کالاهایی که برای تایید نهایی نیاز به بازرسی دقیق دارند: برخی از کالاها به دلیل ماهیت خاص یا قوانین واردات خاص کشور، ممکن است نیاز به بازرسی‌های فنی داشته باشند.

2. کالاهایی که مشکلات مربوط به مدارک دارند: اگر مدارک وارداتی یا صادراتی کامل نباشد یا نیاز به تصحیحات داشته باشد، کالا ممکن است تا زمان حل این مشکلات در گمرک نگهداری شود.

3. کالاهایی که هزینه‌های گمرکی آن‌ها پرداخت نشده است: اگر تعرفه‌ها یا مالیات‌های وارداتی پرداخت نشوند، کالا تا زمان پرداخت کامل این هزینه‌ها در گمرک باقی می‌ماند.

این شرایط می‌تواند منجر به تاخیر در فرآیند تحویل کالا به مشتری نهایی شود و هزینه‌های اضافی مانند هزینه‌های انبارداری یا جریمه‌های دیرکرد را به همراه داشته باشد. به همین دلیل، برای شرکت‌ها مهم است که فرآیندهای گمرکی خود را به دقت مدیریت کنند و اطمینان حاصل کنند که تمامی مدارک و پرداخت‌های لازم به موقع انجام شده‌است تا از تاخیرهای ناخواسته جلوگیری شود.

29-کالای عبوری (کالای ترانزیت) (Transit goods)

اصطلاح کالای عبوری (کالای ترانزیت) یا (Transit goods) به کالاهایی اطلاق می‌شود که از یک کشور به کشور دیگر منتقل می‌شوند بدون اینکه در کشور میانی به صورت رسمی وارد شوند. این نوع کالاها معمولاً به منظور رسیدن به مقصد نهایی خود، از طریق کشورهای دیگر ترانزیت داده می‌شوند. کالاهای ترانزیتی معمولاً تحت نظارت گمرکی قرار دارند تا اطمینان حاصل شود که بدون انجام تجارت یا تغییر، مستقیماً به مقصد بعدی منتقل می‌شوند. فرآیند ترانزیت کمک می‌کند تا کالاها به طور مؤثرتر و اقتصادی‌تر بین کشورها جابجا شوند، و همچنین تسهیل در دسترسی بازارهای جهانی و تقویت تجارت بین‌المللی را فراهم می‌آورد.

30-کالای غیر مجاز (Unauthorized goods)

اصطلاح کالای غیر مجاز (Unauthorized goods) به کالاهایی اشاره دارد که ورود یا خروج آن‌ها از یک کشور بر اساس قوانین و مقررات محلی ممنوع است. این ممنوعیت می‌تواند به دلایل مختلفی از جمله مسائل مربوط به امنیت ملی، حفاظت از سلامت عمومی، حمایت از محیط زیست، یا حفظ اخلاق و فرهنگ جامعه باشد. کالاهای غیر مجاز می‌توانند شامل مواد مخدر، سلاح‌های غیرقانونی، کالاهای تقلبی و محصولات حفاظت شده توسط قوانین کپی رایت و پتنت باشند. واردات یا صادرات این نوع کالاها ممکن است منجر به ضبط کالاها، جریمه‌های سنگین و حتی مجازات‌های قضایی برای افراد دخیل شود. به همین دلیل، شرکت‌ها و افراد باید اطمینان حاصل کنند که در مورد قوانین و مقررات واردات و صادرات کشورهای مربوطه کاملاً آگاه باشند تا از بروز چنین مشکلاتی جلوگیری کنند.

31-کالای قاچاق (Contraband goods)

اصطلاح کالای قاچاق (Contraband goods) به محصولاتی اطلاق می‌شود که به طور غیرقانونی وارد یا خارج می‌شوند، یعنی بدون رعایت قوانین گمرکی و مالیاتی کشورها. این کالاها ممکن است شامل اقلام ممنوعه باشند، مانند مواد مخدر، سلاح‌ها، محصولات حیات وحش و کالاهای تحت حفاظت، یا محصولات مجازی که به منظور فرار از پرداخت عوارض گمرکی و مالیات‌ها به صورت غیرقانونی جابجا می‌شوند. قاچاق کالا تاثیرات منفی گسترده‌ای بر اقتصاد ملی دارد، از جمله از دست رفتن درآمدهای دولتی و آسیب به تولیدکنندگان و تجار قانونی. همچنین، قاچاق می‌تواند به سلامت و امنیت عمومی آسیب برساند و باعث شود که کالاهای خطرناک و غیراستاندارد وارد بازار شوند. به همین دلیل، دولت‌ها تلاش‌های زیادی برای جلوگیری از قاچاق کالا از طریق اجرای قوانین سخت‌گیرانه گمرکی و مجازات‌های قضایی برای قاچاقچیان انجام می‌دهند.

32-کانون صادر کننده (Issuing Association)

اصطلاح “کانون صادر کننده” (Issuing Association) به سازمان یا نهادی اشاره دارد که مسئولیت صدور مجوزها، گواهینامه‌ها، یا اسناد رسمی مربوط به فعالیت‌های تجاری، صنعتی یا حرفه‌ای خاصی را بر عهده دارد. این نوع نهادها می‌توانند در زمینه‌های مختلفی فعالیت کنند، مانند صادرات و واردات، استانداردهای کیفیت، محیط زیست و سلامت و ایمنی. کانون‌های صادر کننده نقش مهمی در تسهیل تجارت و حفظ استانداردهای بین‌المللی دارند. آن‌ها با اطمینان از اینکه کالاها و خدمات مطابق با قوانین و مقررات ملی و بین‌المللی هستند، به حفظ امنیت، سلامت و رفاه عمومی کمک می‌کنند. همچنین، این نهادها اغلب در فرآیندهای نظارتی و بازرسی‌های لازم برای تایید صلاحیت‌های فنی و حرفه‌ای فعالان این عرصه‌ها نقش دارند. 

33-کانون ضمانت کننده (Guaranteeing Association)

اصطلاح “کانون ضمانت کننده” (Guaranteeing Association) به نهاد یا سازمانی اشاره دارد که وظیفه تضمین انجام تعهدات مالی یا قراردادی اشخاص ثالث را بر عهده دارد. این نهادها می‌توانند در زمینه‌های مختلفی مانند تجارت، مالی، بیمه و حقوقی فعالیت کنند و نقش مهمی در کاهش ریسک و افزایش اعتماد بین طرفین معامله ایفا می‌کنند. کانون‌های ضمانت کننده اغلب به عنوان طرف ثالثی عمل می‌کنند که در صورت نقض قرارداد یا عدم انجام تعهدات توسط یکی از طرفین، مسئولیت پرداخت خسارت یا اجرای تعهدات مالی را بر عهده می‌گیرند. به عنوان مثال، در صنعت بیمه، کانون‌های ضمانت کننده ممکن است تضمین کننده پرداخت خسارت‌های بیمه‌ای باشند. در عرصه بانکی و مالی، آن‌ها می‌توانند ضمانت‌نامه‌های اعتباری را صادر کنند که تضمین کننده بازپرداخت وام‌ها در صورت عدم پرداخت توسط وام‌گیرنده هستند.

34-کرایه بار پیش پرداخت (Prepaid Freight)

اصطلاح “کرایه بار پیش پرداخت” (Prepaid Freight) به موقعیتی اشاره دارد که در آن هزینه حمل بار یا محموله توسط فرستنده یا فروشنده پیش از ارسال بار پرداخت می‌شود. این روش پرداخت، به خصوص در تجارت بین‌المللی، بسیار متداول است و به طرف فروشنده امکان می‌دهد که کنترل بیشتری بر فرایند حمل و نقل داشته باشد. همچنین، این روش می‌تواند برای خریدار مفید باشد چرا که خطرات و هزینه‌های مرتبط با حمل بار به فروشنده منتقل می‌شود.پرداخت پیش از ارسال معمولاً شامل تعهد فرستنده به پرداخت کامل هزینه‌های حمل تا مقصد نهایی است، قبل از اینکه بار به دست خریدار برسد. این موضوع به خصوص در معاملاتی که شرایط تحویل DDP Delivered Duty Paid یا دیگر شرایط مشابه به کار می‌روند، مهم است.

35-انبار گمرکی (Customs Warehouse)

اصطلاح “انبار گمرکی” (Customs Warehouse) نوعی از انبار است که تحت نظارت و کنترل گمرک قرار دارد و برای نگهداری کالاهای وارداتی استفاده می‌شود تا زمانی که تعرفه‌ها پرداخت شود یا کالا صادر شود. این کالاها می‌توانند برای مدت نامحدود و بدون پرداخت فوری عوارض گمرکی و مالیات‌ها در این انبارها نگهداری شوند. استفاده از انبارهای گمرکی به تجار اجازه می‌دهد تا جریان نقدی خود را مدیریت کنند، زیرا تا زمانی که تصمیم به ورود رسمی کالا به بازار یا صادر کردن آن‌ها نگیرند، نیازی به پرداخت تعرفه‌ها نیست. این انبارها برای شرکت‌هایی که در تجارت بین‌المللی فعال هستند بسیار مفید هستند، به ویژه برای آن‌هایی که نیاز به زمان بیشتری برای تصمیم‌گیری در مورد بازار هدف یا موقعیت‌های تجاری دارند. همچنین، انبارهای گمرکی امکان ترکیب یا تغییر بسته‌بندی کالاها را پیش از صادرات فراهم می‌آورند، بدون اینکه مشمول محدودیت‌های عادی گمرکی شوند.

36-مجوز واردات (Import License)

اصطلاح “مجوز واردات” (Import License) یک سند رسمی صادر شده توسط مقامات دولتی است که به شرکت‌ها یا افراد اجازه می‌دهد کالاهای خاصی را به کشور وارد کنند. این مجوز برای کنترل ورود کالاهایی که ممکن است به دلایل اقتصادی، امنیتی، بهداشتی یا محیط‌زیستی نیاز به نظارت داشته باشند، استفاده می‌شود. مثلاً، کالاهایی که می‌توانند بر صنایع داخلی تأثیر منفی بگذارند یا کالاهایی که ممکن است خطرات بهداشتی به همراه داشته باشند، ممکن است نیاز به اخذ مجوز واردات داشته باشند. دریافت این مجوز اغلب شامل یک فرآیند دقیق است که ممکن است نیاز به ارائه اسناد و مدارک مختلفی داشته باشد تا اطمینان حاصل شود که واردکننده قادر به رعایت تمام قوانین و مقررات مربوط به کالاهای وارداتی است. فرآیند دریافت مجوز ممکن است شامل بررسی‌های امنیتی، بهداشتی و محیط‌زیستی نیز باشد.

37-مجوز صادرات (Export License)

اصطلاح “مجوز صادرات” (Export License) یک سند رسمی است که توسط مقامات دولتی صادر می‌شود و به شرکت‌ها یا افراد اجازه می‌دهد کالاهای خاصی را از یک کشور به کشورهای دیگر صادر کنند. این مجوز برای کنترل صادرات کالاهای حساس یا محدود، مانند تجهیزات نظامی، مواد شیمیایی خطرناک، فناوری‌های پیشرفته و منابع طبیعی استفاده می‌شود تا اطمینان حاصل شود که صادرات این کالاها با ملاحظات امنیتی و سیاست‌های بین‌المللی سازگار است. دریافت این مجوز معمولاً نیازمند رعایت دقیق قوانین و مقررات صادرات است و ممکن است فرآیندی پیچیده باشد. شرکت‌ها باید اطلاعات مربوط به ماهیت کالا، مقصد نهایی، کاربرد کالا و اطلاعات خریدار را ارائه دهند. مقامات دولتی این اطلاعات را بررسی می‌کنند تا اطمینان حاصل کنند که صادرات به کشورهای تحت تحریم یا گروه‌های نامطلوب انجام نشود.

38-عوارض گمرکی (Customs Duties)

اصطلاح “عوارض گمرکی” (Customs Duties) نوعی مالیات است که توسط دولت‌ها بر روی کالاهایی که از مرزهای بین‌المللی عبور می‌کنند اعمال می‌شود. این عوارض در هنگام ورود کالا به کشور یا خروج آن از کشور دریافت می‌شود و به منظور تولید درآمد برای دولت، حمایت از تولید داخلی، کنترل جریان کالاها و اجرای سیاست‌های تجاری و اقتصادی استفاده می‌شود. عوارض گمرکی می‌تواند شامل تعرفه‌های وارداتی، صادراتی و سایر هزینه‌های مرتبط باشد. نرخ این عوارض معمولاً بر اساس نوع کالا، ارزش، وزن یا تعداد آن تعیین می‌شود و ممکن است بر اساس توافقات تجارت آزاد یا سایر توافق‌نامه‌های بین‌المللی کاهش یابد.

در بسیاری از کشورها، عوارض گمرکی به عنوان ابزاری برای حمایت از صنایع داخلی در برابر رقابت خارجی به کار می‌رود. با اعمال تعرفه‌های بالا بر روی کالاهای وارداتی که مشابه تولیدات داخلی هستند، دولت‌ها می‌توانند از تولیدکنندگان داخلی در برابر رقابت نابرابر محافظت کنند.

39-طبقه‌بندی تعرفه (Tariff Classification)

اصطلاح “طبقه‌بندی تعرفه” (Tariff Classification) به فرآیند دسته‌بندی کالاها بر اساس یک سیستم استاندارد شناسایی است که تعرفه‌های گمرکی مناسب برای هر کالا را تعیین می‌کند. این طبقه‌بندی بر اساس کد‌هایی انجام می‌شود که به هر نوع کالا اختصاص داده شده و در سطح بین‌المللی توسط تمام کشورها برای تسهیل تجارت و اجرای قوانین گمرکی استفاده می‌شود. معروف‌ترین سیستم طبقه‌بندی تعرفه، سیستم هماهنگ‌سازی توصیف و کدگذاری کالاها (HS) است که توسط سازمان جهانی گمرک تدوین شده است. 

کد HS شامل شش رقم است که هر دو رقم آن نمایانگر طبقه‌بندی خاصی از کالاها است. این کدها به دولت‌ها کمک می‌کنند تا تعرفه‌ها، محدودیت‌ها و قوانین مربوط به هر کالا را به درستی اعمال کنند. طبقه‌بندی دقیق کالاها از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا هرگونه خطا در طبقه‌بندی می‌تواند منجر به پرداخت نادرست تعرفه‌ها، جریمه‌های گمرکی و تاخیرات در ترخیص کالا شود.

40-ترخیص گمرکی (Customs Clearance)

اصطلاح “ترخیص گمرکی” (Customs Clearance) فرآیندی است که طی آن کالاها از طریق گمرک وارد یا خارج می‌شوند، پس از آنکه تمامی الزامات قانونی و مقررات مربوط به واردات و صادرات کالاها انجام شده باشد. این فرآیند شامل ارزیابی و تایید مدارک و اظهارنامه‌های گمرکی، پرداخت تعرفه‌ها و مالیات‌ها، و همچنین اطمینان از اینکه کالاها مطابق با قوانین و مقررات ملی و بین‌المللی هستند، می‌شود. در طول ترخیص گمرکی، ماموران گمرکی ممکن است کالاها را برای بررسی دقیق‌تر بازرسی کنند تا مطمئن شوند که هیچ کالای ممنوعه یا خطرناکی وارد یا خارج نمی‌شود و که کلیه کالاها به درستی اظهار و طبقه‌بندی شده‌اند. بازرسی‌ها می‌توانند شامل بررسی‌های فیزیکی کالاها، بررسی مستندات و حتی آزمایش‌های آزمایشگاهی باشند.این فرآیند برای جلوگیری از قاچاق کالا و تضمین انطباق با استانداردهای بهداشتی، امنیتی و محیط زیستی حیاتی است.

41-بارنامه (B/L: Bill of Lading)

اصطلاح “بارنامه” (Bill of Lading) مخفف آن  (B/L) یک سند حمل و نقل رسمی و بسیار مهم است که توسط شرکت حمل و نقل به فروشنده یا صادرکننده صادر می‌شود. این سند به عنوان مدرکی برای حمل کالا، قرارداد حمل و نقل بین فروشنده و شرکت حمل و نقل، و به عنوان ابزاری برای انتقال مالکیت کالا به خریدار عمل می‌کند. بارنامه شامل اطلاعات دقیقی درباره ماهیت، مقدار و مقصد کالاهای حمل شده است و همچنین نام فرستنده، گیرنده و ناقل را ذکر می‌کند. این سند نقش حیاتی در تجارت بین‌المللی دارد زیرا تأیید می‌کند که کالاها توسط ناقل دریافت و بر اساس شرایط مشخص شده در قرارداد حمل و نقل، بارگیری شده‌اند.

علاوه بر این، بارنامه به عنوان مدرکی برای ترخیص کالا از گمرک در مقصد استفاده می‌شود و می‌تواند به عنوان وثیقه برای دریافت تسهیلات مالی عمل کند. در مواردی که کالاها تحت شرایط اعتبار اسنادی (LC) معامله می‌شوند، بارنامه به عنوان یکی از اسناد کلیدی برای ارائه به بانک‌ها به منظور نشان دادن انجام تعهدات قراردادی و دریافت پرداخت‌ها استفاده می‌شود.

42-مدارک تحویل (POD: Proof of Delivery)

اصطلاح مدارک تحویل (Proof of Delivery) مخفف آن (POD)، سندی است که نشان می‌دهد که کالا یا خدمات به مقصد نهایی تحویل داده شده است. این سند معمولاً شامل امضا یا تاییدیه از طرف گیرنده، تاریخ و زمان تحویل، و اطلاعاتی در مورد کالاها یا خدمات ارائه شده است.این مدارک تحویل می‌تواند به صورت مختلفی ارائه شود، از جمله امضای کاغذی، امضای الکترونیکی، تصویری از محل تحویل با مهر و امضای گیرنده، یا حتی اطلاعاتی که توسط یک سیستم ردیابی و تحویل اتوماتیک جمع‌آوری شده است.این مدارک بسیار مهم برای خریدار، فروشنده، و همچنین شرکت‌های حمل و نقل است، زیرا آنها را از تکرار مسائل مربوط به تحویل کالاها و خدمات جلوگیری می‌کند.

43-اعتبار اسنادی (L/C: Letter of Credit )

اصطلاح “اعتبار اسنادی” (Letter of Credit ) مخفف آن (L/C)، یک نوع ابزار مالی است که در معاملات بین‌المللی به کار می‌رود و به صورت رسمی توسط یک بانک صادر می‌شود. این ابزار برای تضمین پرداخت به فروشنده و تامین اطمینان به خریدار در معاملات تجاری مورد استفاده قرار می‌گیرد. به طور کلی، در یک L/C، بانک صادر تعهد می‌کند که مبلغ معینی از وجه را به فروشنده (صاحب کالا یا خدمات) پرداخت خواهد کرد، در صورتی که شرایط معین شده در اعتبار اسنادی از جمله تحویل مدارک صحیح به بانک صادر، به‌طور کامل انجام شود. این اعتبار می‌تواند شامل شرایطی مانند تحویل کالاها به موقع، مطابقت کامل با مواصفات تعیین شده، و یا ارائه اسناد حمل و نقل معتبر باشد.

44-حامل عمومی عدم حضور کشتی (NVOCC: Non-Vessel Operating Common Carrier)

اصطلاح “حامل عمومی عدم حضور کشتی” (Non-Vessel Operating Common Carrier) مخفف آن (NVOCC)، یک نوع شرکت حمل و نقل است که خدمات حمل و نقل کالا را ارائه می‌دهد، اما خود به طور مستقیم کشتی‌های حمل‌و‌نقل را به مقصد نمی‌برد. به عبارت دیگر، این شرکت‌ها به عنوان واسطه بین فروشنده و شرکت‌های حمل‌و‌نقل دریایی (carrier) عمل می‌کنند. NVOCC ها معمولاً بارهای کوچکتر را از چند فرستنده مختلف جمع‌آوری کرده و آنها را به یک مقصد مشترک ارسال می‌کنند. آنها مسئول ترتیبات حمل‌و‌نقل، مدیریت اسناد، و بارگیری و تخلیه کالا در بنادر مقصد هستند. علاوه بر این، آنها معمولاً مسئول ارائه اسناد حمل و نقل مانند بارنامه (B/L) به فرستنده‌ها هستند.

45-پروانه صادرات (Export Permit Certificate)

اصطلاح “پروانه صادرات” (Export Permit Certificate) مخفف آن (EPC)، یک مدرک رسمی است که توسط مقامات دولتی صادر می‌شود و به شرکت‌ها یا افراد اجازه می‌دهد که کالاها را از یک کشور به کشورهای دیگر صادر کنند. این پروانه معمولاً برای کنترل و نظارت بر صادرات کالاهای خاص استفاده می‌شود، از جمله کالاهایی که ممکن است تأثیرات منفی بر امنیت، اقتصاد یا محیط زیست داشته باشند. مراحل صدور پروانه صادرات ممکن است بسته به نوع کالا، مقصد و مقررات کشور متغیر باشد. برخی از مواردی که ممکن است نیاز به پروانه صادرات داشته باشند شامل کالاهای نادر، کنترل شده یا محدود، کالاهایی با ارزش اقتصادی بالا، موادی با استفاده‌های نظامی یا دارویی، و مواردی با تأثیرات زیست محیطی و اقتصادی قابل توجه هستند.

46-اطلاعات ورود و خروج (Entry and Clearance Information)

اصطلاح “اطلاعات ورود و خروج” (Entry and Clearance Information) مخفف آن (ECI)، مجموعه‌ای از اطلاعات مربوط به ورود و خروج کالاها یا مسافران از یک کشور به کشور دیگر است. این اطلاعات معمولاً شامل جزئیاتی در مورد کالاهای وارداتی یا صادراتی، مانند نوع کالا، میزان و ارزش آن، مبدا و مقصد، اطلاعات مربوط به مسافران، و دیگر جزئیات مرتبط با ورود و خروج کشور می‌باشد. این اطلاعات برای اهداف گمرکی، امنیتی، مالیاتی، آماری و مدیریت ترافیک مرزی استفاده می‌شود. به طور مثال، اطلاعات ورود و خروج کالاها به دولت‌ها کمک می‌کند تا موانع مربوط به کنترل مرزی و محافظت از امنیت ملی را شناسایی و مدیریت کنند. همچنین، این اطلاعات می‌توانند برای محاسبه مالیات و عوارض گمرکی، تحلیل رفتار تجاری، و برنامه‌ریزی سیاست‌های تجاری و اقتصادی استفاده شوند.

48-مواد خطرناک (Hazardous Materials)

اصطلاح “مواد خطرناک” (Hazardous Materials) یا (Dangerous goods ) مخفف آن (HAZMAT)، هر نوع ماده‌ای است که به هر دلیلی می‌تواند خطر یا آسیب به انسان، محیط زیست یا دارایی‌های مادی و جسمی ایجاد کند. این مواد ممکن است در هر صنعتی وجود داشته باشند، از جمله صنایع شیمیایی، پتروشیمی، داروسازی، حمل و نقل، پالایش نفت، و غیره. مواد خطرناک ممکن است شامل انواع مواد شیمیایی، مواد زیستی، مواد رادیواکتیو، مواد سمی، مواد قابل اشتعال، مواد اکسیدانی، مواد فشاری و مواد نیروگاهی باشند. این مواد بر اساس خطراتی که برای انسان یا محیط زیست ایجاد می‌کنند، به گروه‌ها و زیرگروه‌های مختلف تقسیم می‌شوند و برای حمل و نقل و ذخیره‌سازی آنها قوانین و مقررات خاصی وجود دارد.

49-کشور منشا (Country of Origin)

اصطلاح “کشور منشا” (Country of Origin) مخفف آن (COO)، محل تولید یا ساخت محصولی است که نشان‌دهنده کشوری است که محصول در آن تولید یا ساخته شده است. این مفهوم برای تعیین منشأ واقعی یک محصول استفاده می‌شود و اغلب به عنوان یک معیار مهم در تجارت بین‌المللی و تجارت جهانی مورد توجه قرار می‌گیرد.

اطلاعات در مورد کشور منشأ محصول بر روی بسته‌بندی یا برچسب محصول قید می‌شود و به عنوان یکی از موارد ضروری در فرآیندهای واردات، صادرات، ترخیص گمرکی و مالیاتی استفاده می‌شود. همچنین، مشتریان و مصرف‌کنندگان نیز معمولاً به دنبال اطلاعات در مورد کشور منشأ محصول هستند، زیرا این اطلاعات می‌تواند در تصمیم‌گیری‌های خرید آنها تاثیرگذار باشد، از جمله در ترجیح دادن محصولاتی که از کشورهای خاصی تولید شده‌اند یا اعتماد به کیفیت و استانداردهای محصولات از کشورهای خاص.

50-کنوانسیون مونترال (Montreal Convention)

کنوانسیون مونترال (Montreal Convention) یک توافق‌نامه بین‌المللی است که در سال ۱۹۹۹ در شهر مونترال، کانادا به امضاء رسیده است. این توافق‌نامه برای تعیین مقررات مربوط به مسئولیت حمل و نقل هوایی مسافران، بار و بارگیری در صورت وقوع حوادث هوایی بین‌المللی به کار می‌رود. کنوانسیون مونترال به جای قوانین سابق مربوط به مسئولیت هوایی که در کنوانسیون ورشو که در سال ۱۹۲۹ به امضاء رسیده بود، و همچنین پروتکل وارشو ۱۹۷۵ که تغییراتی بر روی قوانین اولیه اعمال کرده بود، به اجرا درآمد.اهداف اصلی کنوانسیون مونترال شامل تعیین مسئولیت حاملان هواپیما و تعیین مقدار تعویض دیه، تسریع در فرآیند تعویض دیه برای زخمیان و خانواده‌های آنها، و ایجاد قواعدی منصفانه و یکسان برای تعیین مسئولیت و پرداخت دیه در سراسر جهان است.همچنین، این کنوانسیون قوانین متحد برای بیمه مسافران و کالاهایی که در طی حمل و نقل هوایی آسیب می‌بینند، ایجاد کرده و مقرراتی را برای جبران خسارت‌ها و خسارت‌های مالی و اضافه‌های پیش‌پرداخت برای زمان‌هایی که مسافران و کالاها در طی سفر به مقصد نمی‌رسند، تعیین می‌کند.

51-پلیس بیمه (Insurance Policy)

اصطلاح “پلیس بیمه” (Insurance Policy)، یک سند قانونی است که توافق بین یک شرکت بیمه و بیمه‌گذار را مشخص می‌کند. این سند حاوی جزئیات مربوط به پوشش بیمه‌ای، شرایط و ضوابط، حقوق و تعهدات هر دو طرف، و سایر جزئیات مربوط به بیمه است. در پلیس بیمه، نوع و میزان پوشش بیمه‌ای برای شرایط مختلف مشخص می‌شود، از جمله حوادث، خسارات، یا مسائلی که بیمه‌گذار ممکن است با آن مواجه شود. این پوشش ممکن است شامل بیمه زندگی، بیمه خودرو، بیمه سفر، بیمه خانه، بیمه تجاری و غیره باشد.

52-فاکتور تجاری (Commercial Invoice)

اصطلاح “فاکتور تجاری” (Commercial Invoice)، یک سند مالی است که توسط فروشنده صادر و به خریدار ارائه می‌شود و جزئیات مربوط به فروش کالا یا خدمات را شامل می‌شود. این سند معمولاً به عنوان اولین مرحله در فرآیند تجارت بین‌المللی استفاده می‌شود و به عنوان ثبت سفارش و تایید مبلغ پرداختی توسط خریدار عمل می‌کند. 

فاکتور تجاری معمولاً شامل جزئیاتی مانند نام و آدرس فروشنده و خریدار، توضیحات کامل در مورد کالاها یا خدمات، میزان واحدهای فروخته شده، قیمت واحد، مجموع مبلغ فروش، شرایط پرداخت، و هر گونه شرایط و ضوابط مربوط به تراکنش تجاری است.

53-گواهی بازرسی (Inspection Certificate)

اصطلاح “گواهی بازرسی” (Inspection Certificate)، یک سند رسمی است که توسط یک سازمان یا شرکت بازرسی صادر می‌شود و تأیید می‌کند که محصول یا خدمات مورد بازرسی، به معیارها، استانداردها و شرایط مشخصی که در توافق قبلی مشخص شده است، ارزیابی شده است.

این گواهی معمولاً شامل جزئیاتی مانند نام و آدرس صادر کننده گواهی، تاریخ و محل صدور، جزئیات بازرسی شامل نتایج ویژه‌ای که به دست آمده‌اند (مانند اطلاعات فنی، نتایج آزمایشات، وضعیت کیفیت، و غیره)، نام و امضای بازرس، و هر گونه شرایط و ملاحظاتی که ممکن است به تصویب بازرس بستگی داشته باشد.

54-پالت (Pallet)

اصطلاح “پالت” (Pallet) به یک ساختار مستطیلی یا مربعی اشاره دارد که معمولاً از چوب، پلاستیک یا فلز ساخته می‌شود و به منظور حمل و نقل کالاها و بسته‌بندی آنها استفاده می‌شود. این ساختارها به طور خاص برای تسهیل حمل و نقل کالاها با استفاده از موادی مانند فورکلیفت‌ها، جک‌های پالت و خودروهای باری مورد استفاده قرار می‌گیرند.

استفاده از پالت‌ها در تجارت و صنعت اهمیت زیادی دارد، زیرا این ابزارها به نحوی طراحی شده‌اند که کالاها را از زمین بالا برده و قرار داده و امکان جابجایی آسان‌تر آنها را فراهم می‌کنند. علاوه بر این، استفاده از پالت‌ها می‌تواند زمان، هزینه و زحمت حمل و نقل را کاهش دهد و به بهره‌وری بیشتر در زنجیره تأمین کمک کند.

 55-گواهی سلامت (Sanitary Certificate)

اصطلاح “گواهی سلامت” (Sanitary Certificate)، یک سند رسمی است که توسط مقامات بهداشتی و دامپزشکی یا سازمان‌های بهداشت مربوطه صادر می‌شود و تأیید می‌کند که کالاها، محصولات یا طرح‌های صنعتی مشخصی، بهداشتی و سالم هستند و با مقررات بهداشتی مربوط سازگاری دارند.

این گواهی معمولاً در صنایع غذایی، دامپروری، داروسازی، آرایشی و بهداشتی، و همچنین در صنایع دیگری که نیاز به اطمینان از سلامت عمومی دارند، مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای مثال، در صادرات محصولات غذایی به کشورهای دیگر، گواهی سلامت ممکن است به عنوان یکی از مدارک مورد نیاز برای وارد کردن کالاها به بازارهای بین‌المللی درخواست شود.

56-شارژ اضافی بندری (Port Surcharge)

اصطلاح شارژ اضافی بندری (Port Surcharge)، هزینه‌های اضافی یا هزینه‌های فوق‌العاده‌ای هستند که بندر یا اپراتور بندری از کشتی‌ها یا بارگیران دریایی دریافت می‌کند. این هزینه‌ها ممکن است به دلایل مختلفی شامل امکانات اضافی، خدمات ویژه، تغییرات ناگهانی در شرایط بندری، یا هزینه‌های اجاره‌ی دستگاه‌های پرتودهی، بارگیری و تخلیه بار و غیره، اعمال شوند.

شارژ اضافی بندری ممکن است به صورت ثابت یا به صورت متغیر (بر اساس وزن، حجم یا مقدار بار) محاسبه شود و بسته به سیاست‌های هر بندر یا اپراتور بندری متفاوت باشد. این هزینه‌ها معمولاً به کشتی‌ها یا صاحبان بار دریایی بر اساس تعداد و وزن ظرفیت بارگیری یا تخلیه بارها اعمال می‌شود.

57-نرخ برابری ارز (Exchange Rate)

اصطلاح “نرخ برابری ارز” (Exchange Rate)، نرخی است که به تعداد واحد ارز یک کشور را بر حسب واحد ارز کشور دیگری مشخص می‌کند. به عبارت دیگر، این نرخ نشان‌دهنده ارزش یک واحد ارز یک کشور در مقایسه با واحد ارز کشور دیگر است.

نرخ برابری ارز توسط بازارهای مالی تعیین می‌شود و تحت تاثیر عواملی مانند عرضه و تقاضا برای ارز، عوامل اقتصادی، سیاست‌های مالی و پولی، شرایط سیاسی، و حتی تغییرات سرمایه‌گذاری قرار می‌گیرد. این نرخ برای تبدیل ارزهای مختلف در تجارت بین‌المللی و معاملات مالی استفاده می‌شود. علاوه بر این، تغییرات در نرخ برابری ارز می‌تواند تأثیر زیادی بر صادرات، واردات، سرمایه‌گذاری خارجی، توریسم، و غیره داشته باشد و برای تجارت‌های بین‌المللی و اقتصاد کلان اهمیت دارد.

58-تضمین تأمین کالا (Supply Bond)

اصطلاح “تضمین تأمین کالا” (Supply Bond)، یک نوع ضمانتنامه مالی است که توسط یک شرکت یا فرد صادر می‌شود تا به تأمین و ارسال کالاها یا خدمات مرتبط با یک توافق یا قرارداد میان دو طرف پرداخته شود.

این نوع ضمانتنامه معمولاً به منظور اطمینان از اجرای قراردادها یا توافقات تجاری استفاده می‌شود، به ویژه زمانی که یک طرف نیاز به اطمینان از تامین کالاها یا خدمات در آینده دارد. به عنوان مثال، در صنایع ساخت و ساز، تامین کالاها و مواد ساختمانی، ابزار و تجهیزات می‌تواند با استفاده از تضمین تأمین کالا تضمین شود.

در صورتی که یک شرکت یا فرد از تضمین تأمین کالا استفاده کند و این شرکت یا فرد نتواند تعهدات خود را به موقع و به درستی اجرا کند، ممکن است مبلغ مضاعفی که در تضمین تأمین کالا مشخص شده است، به عنوان جبران خسارت پرداخت شود.

59-حمل مستقیم (Direct Shipping)

اصطلاح “حمل مستقیم” (Direct Shipping)، روشی از حمل و نقل کالاها است که در آن کالاها بدون نیاز به توقف یا میانجی‌گری به مقصد نهایی ارسال می‌شوند. به عبارت دیگر، کالاها به طور مستقیم از مبدا به مقصد بدون تغییرات یا انتقال از میانی‌ها حمل می‌شوند.

در حمل مستقیم، کالاها از مبدا تا مقصد در یک سفر مستقیم حمل می‌شوند، بدون نیاز به ترانزیت یا ذخیره‌سازی در مکان‌های میانی. این روش معمولاً برای کاهش زمان و هزینه‌های حمل و نقل استفاده می‌شود و به خصوص مناسب برای کالاهایی است که نیاز به تحویل سریع دارند یا در مقیاس کوچکی حمل می‌شوند. حمل مستقیم معمولاً برای حمل و نقل کالاهای دریایی، هوایی و خاکی استفاده می‌شود و می‌تواند با استفاده از روش‌های حمل و نقل مختلفی مانند کشتی، هواپیما، قطار، یا کامیون انجام شود.

60-نرخ تخفیف فصلی (Seasonal Discount Rate)

اصطلاح “نرخ تخفیف فصلی” (Seasonal Discount Rate)، نرخ تخفیفی است که در مواقع خاص یا در فصل‌های خاص ارائه می‌شود تا مشتریان را به خرید و استفاده از محصولات یا خدمات مشخص تشویق کند. این نوع تخفیفات معمولاً در فصل‌هایی که فروش بیشتری انتظار می‌رود یا در مواقعی که کالاها یا خدمات خاصی ارائه می‌شوند، ارائه می‌شود.

نرخ تخفیف فصلی ممکن است به صورت درصدی یا به صورت مبلغی ارائه شود و معمولاً در زمان‌های خاصی مانند تعطیلات، فصل تابستان یا زمستان، رویدادهای ویژه مانند تخفیفات جشنواره‌ها، تخفیفات پایان فصل، یا در فصل‌هایی که فروش بیشتری انتظار می‌رود مانند فصل تعطیلات، ارائه می‌شود. هدف اصلی از ارائه تخفیفات فصلی، جذب مشتریان جدید، افزایش فروش، پايان دادن به موجودي‌هاي اضافي، و حفاظت از سهم بازار در مقابل رقبا است. این تخفیفات می‌توانند به عنوان یک استراتژی تجاری مؤثر برای جذب مشتریان و افزایش درآمد در زمان‌های خاص مورد استفاده قرار گیرند.

61-محدوده تجاری ترجیحی (Preferential Trading Area)

اصطلاح “محدوده تجاری ترجیحی” (Preferential Trading Area)، منطقه‌ای است که دولت‌ها یا کشورها در آن اقدام به ایجاد توافقات تجاری خاص می‌کنند که باعث تسهیل تجارت و تبادلات اقتصادی بین اعضای آن منطقه می‌شود. این توافقات ممکن است شامل کاهش یا از بین بردن مالیات‌ها و گمرکی‌ها، اعمال تعرفه‌های ترجیحی، یا تسهیل در تبادلات تجاری دیگر باشد.

یک محدوده تجاری ترجیحی معمولاً توسط یک توافق تجاری یا توافق بین دولت‌ها یا سازمان‌های بین‌المللی مانند اتحادیه‌های تجاری، اتحادیه‌های گمرکی، یا توافقات تجاری دوجانبه ایجاد می‌شود. این مناطق می‌توانند در سطح منطقه‌ای یا بین‌المللی قرار داشته باشند و هدف آنها افزایش تبادلات تجاری، رشد اقتصادی، و تسهیل در تجارت بین کشورهاست. نمونه‌هایی از محدوده‌های تجاری ترجیحی شامل اتحادیه اروپا، منطقه تجارت آزاد آمریکای شمالی (NAFTA)، اتحادیه آفریقای جنوبی (SADC) و اتحادیه جنوب آسیا (SAARC) می‌باشند.

62-گمرک‌زدایی (Decustoms)

اصطلاح “گمرک‌زدایی” (Decustoms)، عملی است که در آن کالاها یا محموله‌های وارداتی یا صادراتی از محدوده گمرکی یا مرزها عبور می‌کنند و مراحل گمرکی را پشت سر می‌گذارند. این فرآیند شامل اعمال مقررات گمرکی، پرداخت مالیات و عوارض گمرکی، ارائه مدارک مورد نیاز، و انجام سایر فرایندهای مربوط به گمرک می‌شود.

گمرک‌زدایی می‌تواند در مراحل مختلف حمل و نقل انجام شود، از جمله در بنادر، فرودگاه‌ها، ایستگاه‌های مرزی، و حتی در مراحل نهایی تحویل کالا به مقصد. این فرآیند اهمیت بسیاری در تجارت بین‌المللی دارد و به طور معمول توسط مقامات گمرکی هر کشور اداره می‌شود. هدف اصلی از گمرک‌زدایی، تسهیل و تسریع فرآیند حمل و نقل بین المللی کالاها، کاهش هزینه‌ها و زمان مورد نیاز برای عبور از گمرک‌ها، و اطمینان از رعایت قوانین و مقررات مربوط به واردات و صادرات است.

62-پرداخت هنگام تحویل (COD: Cash on Delivery)

اصطلاح “پرداخت هنگام تحویل” (Cash on Delivery) مخفف آن (COD)، یک روش پرداخت است که در آن مبلغ کالا یا خدمات به فروشنده در زمان تحویل کالا یا انجام خدمات توسط پست‌یا شرکت حمل و نقل پرداخت می‌شود. در این روش، مشتری مبلغ کالا را به صورت نقدی یا با چک به فروشنده پرداخت می‌کند در هنگام دریافت کالا یا خدمات.

استفاده از پرداخت هنگام تحویل معمولاً برای مشتریانی است که اعتماد کافی به فروشنده یا فروشگاه آنلاین ندارند یا احساس می‌کنند که پرداخت پیش از دریافت کالا خطرناک است. این روش همچنین برای کالاهایی که ارزش آنها بالا است و مشتریان نمی‌خواهند از روش‌های پرداخت آنلاین استفاده کنند، مناسب است.

63-کمیسیون واسط (Brokerage Fee)

“کمیسیون واسط” (Brokerage Fee)، مبلغی است که یک واسط یا بروکر از مشتریان یا مشتریان خود بابت ارائه خدمات خود در فرآیند خرید یا فروش کالا یا خدمات دریافت می‌کند. این کمیسیون معمولاً بر اساس درصدی از ارزش معامله یا به صورت مبلغ ثابت محاسبه می‌شود.

کمیسیون واسط می‌تواند در زمینه‌های مختلفی از تجارت مورد استفاده قرار گیرد، از جمله خرید و فروش سهام، املاک و مستغلات، بیمه، معاملات ارزی، محصولات مالی، و غیره. این کمیسیون معمولاً به عنوان جبرانی برای خدمات ارائه شده توسط واسط یا بروکر محسوب می‌شود، از جمله پیشنهاد معامله، انجام معاملات، مشاوره‌های مالی و سرمایه‌گذاری، و موارد مشابه.

64-اینکوترمز (Incoterms)

اینکوترمز مجموعه‌ای از اصطلاحات استاندارد است که مسئولیت، هزینه و ریسک حمل‌ونقل کالا بین خریدار و فروشنده را مشخص می‌کند این اصطلاحات باعث شفاف‌سازی معاملات بین‌المللی و کاهش اختلافات می‌شوند برای مثال، در EXW خریدار مسئول کل مراحل حمل‌ونقل و هزینه‌ها از محل فروشنده است، در FOB فروشنده کالا را روی کشتی تحویل می‌دهد و از این نقطه مسئولیت به خریدار منتقل می‌شود، و در CIF فروشنده علاوه بر حمل کالا، هزینه بیمه را نیز پرداخت می‌کند این اصطلاحات یک زبان مشترک بین تجار ایجاد کرده و فرآیند تجارت را ساده‌تر می‌کنند.

fot چیست؟

اصطلاح FOT یا Free On Truck یکی از مفاهیم رایج در حمل‌ونقل و بازرگانی بین‌المللی است که به معنی «تحویل رایگان روی کامیون» می‌باشد. در شرایط FOT، فروشنده موظف است کالا را در محل مشخص‌شده (معمولاً انبار یا کارخانه) بر روی کامیون بارگیری کند و تمامی هزینه‌ها و ریسک‌ها تا لحظه بارگیری به‌عهده اوست. پس از آن، مسئولیت کالا به خریدار منتقل می‌شود. این اصطلاح بیشتر در قراردادهایی که حمل‌ونقل زمینی انجام می‌شود کاربرد دارد و مشابه شرایطی چون FCA یا EXW است، اما تفاوت آن در محل تحویل کالا و نحوه انتقال مسئولیت است. آشنایی با معنی fot برای تجار و صادرکنندگان بسیار مهم است، زیرا در تعیین دقیق مسئولیت‌ها، هزینه‌ها و شرایط بیمه کالا نقش اساسی ایفا می‌کند. در نتیجه، استفاده صحیح از اصطلاح FOT در قراردادهای تجاری می‌تواند از بروز اختلافات بین فروشنده و خریدار جلوگیری کرده و شفافیت بیشتری در فرآیند حمل‌ونقل ایجاد کند.

اصطلاحات بازرگانی بین المللی (اینکوترمز نسخه ۲۰۲۰)

اینکوترمز ۲۰۲۰ مجموعه‌ای از ۱۱ اصطلاح است که مسئولیت‌ها، هزینه‌ها و ریسک‌های حمل و نقل در معاملات بین‌المللی را مشخص می‌کند. این اصطلاحات به دو دسته تقسیم می‌شوند:

1. حمل و نقل همه‌جانبه: شامل EXW (تحویل در محل کارخانه)، FCA (تحویل به حمل‌کننده)، CPT (حمل پرداخته تا)، CIP (حمل و بیمه پرداخته تا)، DAP (تحویل در محل)، DPU (تحویل در محل تخلیه شده) و DDP (تحویل با پرداخت حقوق و عوارض).
2. حمل و نقل دریایی: شامل FAS (تحویل در کنار کشتی)، FOB (تحویل روی عرشه کشتی)، CFR (هزینه و حمل) و CIF (هزینه، بیمه و حمل).

این اصطلاحات برای شفاف‌سازی مسئولیت‌ها و جلوگیری از اختلافات در تجارت بین‌المللی به کار می‌روند.

منبع یابی در بازرگانی بین الملل

منبع‌یابی در بازرگانی بین‌الملل یکی از مهم‌ترین مراحل در فرآیند واردات و تأمین کالا از خارج از کشور است. هدف از این فرآیند، شناسایی تأمین‌کنندگان معتبر و اقتصادی در سطح جهانی برای خرید مواد اولیه، قطعات یا محصولات نهایی است. در فضای رقابتی امروز، شرکت‌ها برای کاهش هزینه‌ها، ارتقای کیفیت و بهبود دسترسی به فناوری‌های نو، به منبع‌یابی خارجی روی آورده‌اند.

مراحل اصلی این کار شامل بررسی نیاز دقیق سازمان، جست‌وجو و ارزیابی تأمین‌کنندگان بین‌المللی، مذاکره بر سر شرایط همکاری و در نهایت نظارت بر عملکرد آن‌هاست. برای این منظور، ابزارهایی مانند نمایشگاه‌های بین‌المللی، پلتفرم‌هایی نظیر علی‌ بابا، ۱۶۸۸ و ارتباط مستقیم با دفاتر تجاری در کشورهای هدف کاربرد دارند.

البته منبع‌یابی در سطح جهانی با چالش‌هایی مانند تفاوت‌های فرهنگی، تغییرات نرخ ارز، مشکلات حمل‌ونقل، مسائل حقوقی و خطرات کیفیت نیز همراه است. از این‌رو، داشتن تیم حرفه‌ای، مشاوره بازرگانی و برنامه‌ریزی دقیق، برای موفقیت در این مسیر حیاتی است.

در نهایت، شرکت‌هایی که بتوانند منابع مطمئن، ارزان و با کیفیت را در سطح جهانی شناسایی و مدیریت کنند، در بازار داخلی و بین‌المللی از مزیت رقابتی بالاتری برخوردار خواهند بود.

sgs چیست؟

SGS مخفف Société Générale de Surveillance است و یکی از بزرگترین شرکت‌های بازرسی، تست و صدور گواهینامه در جهان به شمار می‌رود. این شرکت خدمات مختلفی در زمینه بررسی کیفیت، ایمنی، و انطباق محصولات با استانداردهای بین‌المللی ارائه می‌دهد. برای اطلاعات بیشتر در مورد خدمات و نقش SGS در فرآیندهای بازرگانی، می‌توانید به صفحه مربوطه مراجعه کنید.

MOQ مخفف چیست؟

MOQ مخفف عبارت Minimum Order Quantity است و به معنی «حداقل مقدار سفارش» در تجارت و بازرگانی می‌باشد. این اصطلاح نشان می‌دهد که یک تولیدکننده یا تأمین‌کننده، حداقل چه تعداد یا چه حجمی از یک کالا را برای ثبت سفارش قبول می‌کند.

به بیان ساده‌تر، اگر کارخانه‌ای MOQ یک محصول را 1000 عدد اعلام کند، شما نمی‌توانید 200 عدد سفارش دهید. باید حداقل همان 1000 عدد را خریداری کنید تا تولید انجام شود.

مندیت در تجارت چیست؟

شاید برای شما هم سوال شده باشه که مندیت در تجارت به چه معناست؟مندیت (Mandate) در تجارت به معنای مجوز یا دستور رسمی است که یک شخص یا شرکت به نمایندگی از شخص یا شرکت دیگر برای انجام یک معامله، عقد قرارداد یا فعالیت تجاری می‌دهد. به عبارت دیگر، مندیت اجازه قانونی و رسمی برای انجام یک اقدام تجاری مشخص را به وکیل، عامل یا نماینده می‌دهد.

در عمل، مندیت در حوزه‌های مختلف تجارت بین‌الملل کاربرد دارد؛ از جمله واردات و صادرات کالا، عقد قراردادهای تجاری، مذاکره با تأمین‌کنندگان و بانک‌ها و انجام پرداخت‌های مالی. داشتن مندیت معتبر باعث شفافیت، کاهش ریسک حقوقی و اطمینان از رعایت قوانین می‌شود. برای مثال، یک شرکت واردکننده می‌تواند با ارائه مندیت به یک نماینده، مسئولیت سفارش و ترخیص کالا از گمرک را به او بسپارد و خود از پیچیدگی‌های اجرایی در امان باشد.

به طور خلاصه، مندیت ابزاری قانونی و حیاتی در تجارت است که مسیر انجام معاملات و فعالیت‌های تجاری را هم برای طرفین و هم برای مراجع نظارتی شفاف و قابل پیگیری می‌کند.

پروسیجر در بازرگانی چیست؟

پروسیجر در بازرگانی به مجموعه‌ای از دستورالعمل‌ها، مراحل و روندهای استاندارد گفته می‌شود که برای انجام فعالیت‌های مختلف تجاری به‌صورت منظم و قابل پیگیری طراحی می‌شوند. هدف از تدوین پروسیجر در بازرگانی، ایجاد نظم، جلوگیری از خطا و تسریع در اجرای عملیات تجاری است تا همه کارکنان بدانند در هر مرحله چه کاری باید انجام دهند.

 تعریف دقیق پروسیجر بازرگانی

در واقع، پروسیجر بازرگانی همان فرآیند مکتوب انجام یک فعالیت تجاری است که شامل جزئیات مراحل، مسئول هر بخش، اسناد مورد نیاز، زمان‌بندی انجام کار و شاخص‌های کنترل کیفیت می‌شود. به‌طور ساده، پروسیجر کمک می‌کند تا کارها طبق استاندارد مشخصی انجام شوند و تصمیم‌گیری‌ها بر پایه قاعده و تجربه سازمانی صورت گیرد.

 انواع پروسیجر در بازرگانی

در دنیای تجارت بین‌الملل، پروسیجرهای مختلفی وجود دارد که هر کدام بخشی از عملیات را پوشش می‌دهند، مانند:

• پروسیجر واردات کالا: شامل ثبت سفارش، اخذ مجوزها، گشایش اعتبار اسنادی (LC)، حمل و ترخیص از گمرک.

• پروسیجر صادرات کالا: شامل اخذ مجوز صادرات، آماده‌سازی مدارک، بسته‌بندی، بیمه و ارسال کالا به مقصد.

• پروسیجر مالی و حسابداری بازرگانی: شامل نحوه پرداخت‌ها، دریافت‌ها، مدیریت ارز و اسناد مالی.

• پروسیجر حمل‌ونقل بین‌المللی: شامل انتخاب روش حمل، هماهنگی با شرکت‌های فورواردر و تنظیم بارنامه.

فرهنگ اصطلاحات بازرگانی و تجارت

فرهنگ اصطلاحات بازرگانی و تجارت یکی از ضروری‌ترین ابزارها برای هر فرد یا کسب‌وکاری است که در زمینه‌های تجاری و اقتصادی فعالیت می‌کند. این فرهنگ شامل مجموعه‌ای از کلمات و عبارات است که در دنیای تجارت برای تسهیل ارتباطات و انجام معاملات به کار می‌روند. درک صحیح این اصطلاحات می‌تواند به بهبود روندهای تجاری، کاهش اشتباهات و افزایش بهره‌وری کمک کند. از اصطلاحات بازرگانی بین‌المللی مانند FOB، CIF و EXW گرفته تا مفاهیم خاص مانند کیفیت محصول و شرایط پرداخت، هر یک از این اصطلاحات نقش حیاتی در موفقیت یا شکست یک معامله دارند.

در فرهنگ اصطلاحات بازرگانی، آشنایی با واژگان مختلف در زمینه‌هایی چون بازاریابی بین‌المللی، واردات و صادرات، حمل و نقل، گمرک و مالیات از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. استفاده درست از این اصطلاحات به تسهیل معاملات و جلوگیری از سوء تفاهم‌ها کمک می‌کند. آشنایی با این اصطلاحات، نه تنها برای تجار، بلکه برای افرادی که به دنبال واردات کالا، صادرات محصولات و یا راه‌اندازی کسب‌وکارهای بین‌المللی هستند، حیاتی است.

اصطلاحات بازرگانی نه تنها به تجار و کسب‌وکارها کمک می‌کند، بلکه آگاهی از آن‌ها برای افراد و دانشجویانی که قصد دارند در حوزه‌های مختلف تجارت و بازرگانی فعالیت کنند، بسیار ضروری است.

اصطلاحات مدیریت بازرگانی

اصطلاحات مدیریت بازرگانی مجموعه‌ای از کلمات و عبارات است که در زمینه مدیریت کسب‌وکار و فرآیندهای تجاری به کار می‌رود. این اصطلاحات به منظور تسهیل عملیات، برقراری ارتباط مؤثر و تصمیم‌گیری صحیح در سطح سازمان‌ها استفاده می‌شوند. در اینجا به برخی از مهم‌ترین اصطلاحات مدیریت بازرگانی اشاره می‌کنیم:

اصطلاحات تجارت بین الملل

اصطلاحات تجارت بین‌الملل مجموعه‌ای از واژه‌ها و عبارات تخصصی است که در معاملات تجاری بین کشورها و در تعاملات بازرگانی فرامرزی استفاده می‌شود. این اصطلاحات برای تسهیل فرآیندهای خرید و فروش، حمل و نقل، گمرک و پرداخت در تجارت بین‌المللی ضروری هستند. در اینجا به برخی از مهم‌ترین اصطلاحات تجارت بین‌الملل اشاره می‌کنیم:

1. FOB (Free On Board): این اصطلاح نشان‌دهنده شرایطی است که فروشنده مسئولیت حمل و نقل کالا تا بندر یا نقطه مشخصی را به عهده دارد. هزینه‌ها و خطرات حمل و نقل از آن نقطه به عهده خریدار خواهد بود.
2. CIF (Cost, Insurance, Freight): این اصطلاح به معنای “هزینه، بیمه و حمل” است و نشان‌دهنده شرایطی است که در آن فروشنده مسئول هزینه‌ها، بیمه و حمل کالا تا بندر مقصد است.
3. EXW (Ex Works): این شرایط بیان می‌کند که فروشنده تنها کالا را در محل مشخص شده در اختیار خریدار قرار می‌دهد و از آنجا به بعد تمامی هزینه‌ها و مسئولیت‌های حمل و نقل بر عهده خریدار است.
4. DDP (Delivered Duty Paid): این اصطلاح به معنای “تحویل داده شده با پرداخت حقوق گمرکی” است. در این شرایط، فروشنده مسئولیت حمل، هزینه‌ها، بیمه، و حقوق گمرکی را تا مقصد بر عهده دارد.
5. Bill of Lading (B/L): این سند حمل، تأییدیه‌ای است که به خریدار داده می‌شود تا نشان دهد که کالاها به کشتی یا وسیله حمل نقل تحویل داده شده‌اند و آماده حمل به مقصد هستند.
6. Letter of Credit (L/C): این سند از سوی بانک خریدار صادر می‌شود و تضمین می‌کند که پرداخت کالا توسط خریدار انجام می‌شود. این ابزار در معاملات بین‌المللی برای کاهش خطرات مالی استفاده می‌شود.
7. Import License: مجوزی است که برای واردات کالا به یک کشور مورد نیاز است. این مجوز به صادرکننده اجازه می‌دهد تا کالا را وارد کشور مقصد کند.
8. Customs Declaration: اظهارنامه گمرکی، سندی است که برای اظهار و اعلام کالاهایی که وارد یک کشور می‌شوند به گمرک ارائه می‌شود.
9. Incoterms (International Commercial Terms): مجموعه‌ای از اصطلاحات بین‌المللی است که شرایط تحویل کالا را مشخص می‌کند و می‌تواند شامل عبارت‌هایی مانند FOB، CIF و DDP باشد.
10. Tariff: تعرفه یا عوارض گمرکی است که بر واردات و صادرات کالاها اعمال می‌شود. این تعرفه‌ها معمولاً به عنوان یک ابزار اقتصادی برای حمایت از تولید داخلی یا تنظیم تجارت خارجی استفاده می‌شوند.

خرید از چین و شارژ حساب علی‌پی با سی‌ای فونیکس

خرید از چین به دلیل قیمت‌های مناسب و تنوع بالای محصولات، برای بسیاری از تجار و کسب‌وکارها جذاب است یکی از چالش‌های اصلی در این فرآیند، روش پرداخت است که علی‌ پی یکی از محبوب‌ترین گزینه‌ها در چین محسوب می‌شود برای شارژ حساب علی‌پی از ایران، استفاده از خدمات سی‌ای فونیکس امکان‌پذیر است این شرکت واسطه‌ای امن و سریع برای انتقال وجوه به حساب علی‌پی ارائه می‌دهد مزایای این سرویس شامل سرعت بالا، امنیت در تراکنش‌ها و مناسب بودن برای پرداخت‌های شخصی و تجاری است این روش به تجار کمک می‌کند تا بدون مشکل پرداخت، خریدهای خود را مدیریت کنند.برای خرید از چین، ابتدا باید با اصطلاحات بازرگانی آشنا شوید تا بتوانید فرآیند واردات را به درستی مدیریت کنید. یکی از روش‌های رایج برای پرداخت، استفاده از علی‌پی است که برای شارژ حساب خود می‌توانید از خدمات سی‌ای فونیکس بهره‌برداری کنید. در این راستا، آگاهی از اصطلاحات بازرگانی و شرایط پرداخت بین‌المللی اهمیت دارد.با خدمات سی‌ای فونیکس، شما می‌توانید به‌راحتی از چین خرید کنید و حساب علی‌پی خود را با استفاده از حواله یوان صادراتی شارژ کنید. این فرآیند به شما کمک می‌کند تا خریدهای آنلاین خود را سریع و ایمن انجام داده و به راحتی کالاهای مورد نظر را از چین وارد کنید.

سوالات متداول

• مخفف اصطلاحات بازرگانی چیست؟

مخفف اصطلاحات بازرگانی به اختصاراتی مانند FOB، CIF، EXW و DDP گفته می‌شود که در تجارت برای تسهیل فرآیندها استفاده می‌شوند.

• اصطلاحات گمرکی به انگلیسی چه میشود؟

اصطلاحات گمرکی به انگلیسی Customs Terms می‌شود.

• اصطلاح PI در بازرگانی به چه معناست؟

اصطلاح PI در بازرگانی مخفف Proforma Invoice یا پیش فاکتور است؛ سندی که فروشنده قبل از صدور فاکتور نهایی برای خریدار صادر می‌کند.

• اصطلاحات بازرگانی داخلی شامل چه واژگان و مفاهیمی هستند و کاربردشان چیست؟

اصطلاحات بازرگانی داخلی عبارتند از واژگانی مثل «فاکتور رسمی»، «پیش‌فاکتور»، «بارنامه»، «حمل و تحویل کالا»، «پرداخت نقدی یا نسیه»، «سفارش خرید» و «قرارداد فروش». این اصطلاحات در فرآیندهای خرید و فروش، تنظیم قرارداد، صدور اسناد مالی و حمل کالا کاربرد دارند و آشنایی با آن‌ها باعث تسهیل در معاملات و جلوگیری از سوءتفاهم‌ها می‌شود.

• اصطلاحات انگلیسی بازرگانی شامل چه واژه‌هایی می‌شود؟

اصطلاحات انگلیسی بازرگانی شامل واژه‌ها و عبارات تخصصی در حوزه تجارت، واردات و صادرات، حمل‌ونقل، پرداخت‌های بین‌المللی و قراردادهای تجاری مانند Invoice، Proforma، FOB و LC است.

• اصطلاحات واردات چیست؟

اصطلاحات واردات، لغات و عبارات تخصصی است که در فرآیند واردات کالا استفاده می‌شود، مانند CIF، FOB، LC، گمرک و ترخیص.

• پروسیجر در بازرگانی چیست و چه کاربردی دارد؟

پروسیجر در بازرگانی چیست یکی از مفاهیم مهم تجارت بین‌الملل است که برای مدیریت صحیح مراحل خرید، حمل، ترخیص و تحویل کالا کاربرد دارد.

• qty مخفف چیست و چه کاربردی دارد؟

QTY مخفف Quantity به معنی «تعداد» است و معمولاً در فاکتورها، سفارشات کالا، انبارداری و تجارت برای مشخص کردن تعداد واحدهای یک محصول یا کالا استفاده می‌شود.

• بازرگانی بین الملل چیست؟

بازرگانی بین‌الملل به مبادله کالاها و خدمات بین کشورهای مختلف با استفاده از قوانین و مقررات تجاری جهانی گفته می‌شود.

• چگونه می‌توان مخفف اصطلاحات گمرکی را یاد گرفت؟

با استفاده از کتاب‌های آموزشی گمرک، سایت‌های رسمی گمرکی و جداول اینکوترمز، می‌توان فهرست کامل و کاربردی مخفف اصطلاحات گمرکی را یاد گرفت.

• منبع‌یابی در بازرگانی بین‌الملل به چه معناست و چرا برای واردات و صادرات اهمیت دارد؟

منبع‌یابی در بازرگانی بین‌الملل به فرآیند شناسایی، ارزیابی و انتخاب تأمین‌کنندگان خارجی برای کالاها یا خدمات گفته می‌شود. این مرحله نقش حیاتی در موفقیت تجارت خارجی دارد، زیرا انتخاب منبع مناسب می‌تواند باعث کاهش هزینه‌ها، افزایش کیفیت کالا و بهبود زمان تحویل شود. بررسی اعتبار تأمین‌کننده، قیمت رقابتی، ظرفیت تولید و شرایط حمل‌ونقل از مهم‌ترین فاکتورهای منبع‌یابی موفق هستند.

• آیا یادگیری اصطلاحات مفید بازرگانی و حمل و نقل بین المللی برای مبتدیان ضروری است؟

بله، بدون آشنایی با این اصطلاحات، مدیریت خرید، فروش و حمل و نقل بین‌المللی بسیار دشوار خواهد بود.

• ارزش گمرکی در اصطلاحات بازرگانی و گمرکی چگونه محاسبه می‌شود؟

ارزش گمرکی یکی از کلیدی‌ترین اصطلاحات بازرگانی و گمرکی است که بر اساس قیمت کالا، هزینه حمل‌ونقل و بیمه تا مرز ایران محاسبه می‌شود. این عدد مبنای محاسبه حقوق ورودی و سایر عوارض گمرکی است و دقت در اعلام آن بسیار اهمیت دارد.

• مندیت چیست و چه نقشی در تجارت بین‌الملل دارد؟

مندیت سند یا مجوزی است که به یک فرد یا شرکت اختیار می‌دهد از طرف خریدار یا فروشنده در مذاکرات و معاملات بین‌المللی فعالیت کند.

• منظور از اصطلاحات بازرگانی و امور گمرکی چیست؟

اصطلاحات بازرگانی و امور گمرکی مجموعه‌ای از واژه‌ها و مفاهیم تخصصی هستند که در فرآیند خرید، فروش، واردات و صادرات کالا استفاده می‌شوند.

• چرا یادگیری اصطلاحات بازرگانی به انگلیسی مهم است؟

چون یک اشتباه کوچک در فهم FOB یا CIF می‌تواند هزینه چند هزار دلاری روی دستت بگذارد یا ریسک قانونی ایجاد کند.